กระเป๋าผ้าเพนท์’ เทรนด์ทำเงินยุคโลกร้อน
ปัจจุบันในเมืองไทยก็มีการรณรงค์ให้ช่วยกันลด “ภาวะโลกร้อน” กันมาก ดังนั้น สินค้าอย่าง “กระเป๋าผ้า” ที่ใช้แทนถุงพลาสติก เป็นการช่วยลดภาวะโลกร้อนได้ทางหนึ่ง จึงเป็นสินค้าอีกชิ้นที่ได้รับความสนใจ

วาสนา คำเนตร นักศึกษาชั้นปี 4 คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นเจ้าของผลงาน “กระเป๋าผ้า” ที่ตัดเย็บและเพนท์ลวดลายเอง โดยทำขายมาได้ 2 เดือน ภายใต้แบรนด์ “wad”

เจ้าของผลงานเล่าว่าเป็นคนชอบงานศิลปะชอบวาดเขียนมาตั้งแต่เด็ก สมัยเรียนมัธยมฯก็เรียนด้านศิลปะ แม้หลังจากที่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยจะเริ่มห่าง ๆงานศิลปะไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทิ้งไปเลยเสียทีเดียว

การทำกระเป๋าผ้าออกขายนั้นวาสนาบอกว่า เริ่มมาจากการที่ตนและเพื่อน ๆได้เห็นการประกาศขายรองเท้าผ้าใบเพนท์ลวดลายตามอินเทอร์เน็ต ก็เกิดความชอบเห็นว่าสวยดี เพื่อน ๆ ก็มีความเห็นตรงกันแต่การที่จะสั่งซื้อก็ดูจะมีราคาที่แพงเกินไปสำหรับพวกตน ด้วยความที่พอจะมีพื้นฐานทางด้านศิลปะอยู่บ้างจึงคิดว่าน่าจะลองทำเองได้ไม่ ยาก จึงบอกกับเพื่อน ๆ ว่าจะลองทำดู “หลังจากที่ทำผลงานไปให้เพื่อน ๆ ก็ถูกใจกัน จึงมีความคิดที่จะทำขาย   ดูบ้าง”

หลังจากนั้นวาสนาก็เริ่มทำงานเพนท์รองเท้าผ้าใบลงประกาศขายผ่านอินเทอร์เน็ต บ้างก็ได้รับความสนใจจากลูกค้าเป็นอย่างดีจนมาภายหลังก็เริ่มมองหา-เริ่มคิด ที่จะทำสินค้าประเภทอื่น ๆ ดูบ้างในที่สุดก็ตัดสินใจทำ “กระเป๋าผ้าเพนท์ลวดลาย” ออกมาเป็นผลงานชิ้นที่ 2 ต่อจากการเพนท์รองเท้าผ้าใบ

“ทำกระเป๋าผ้าก็เพราะเห็นว่าในช่วงนี้คนกำลังให้ความสนใจและตื่นตัวกับการ รณรงค์เรื่องภาวะโลกร้อนและสินค้าประเภทกระเป๋าผ้าก็กำลังได้รับความสนใจจึง มีความคิดที่จะทำกระเป๋าผ้าเพนท์ลวดลายจำหน่ายซึ่งก็เป็นไปตามความคาดหมาย มีลูกค้าให้ความสนใจไม่น้อย”

วาสนาบอกต่อไปว่าการทำกระเป๋าผ้านั้นเรียกว่ามีคู่แข่งทางการค้าอยู่มากพอ สมควรเพราะฉะนั้นการที่จะทำให้สินค้าได้รับความนิยมจากลูกค้าก็จะต้องหาจุด เด่นให้กับสินค้าของเราและจุดเด่นของสินค้าของวาสนาก็อยู่ที่การทำแบบงาน “แฮนด์เมด” ตัดเย็บออกแบบลวดลาย และทำการเพนท์ลงสีเองโดยแบบที่วาดลงไปก็จะต้องเป็นแบบที่ดูสวยงามทันสมัยโดน ใจลูกค้ายุคใหม่และรับทำตามแบบที่ลูกค้าต้องการด้วย

อุปกรณ์ในการทำกระเป๋าผ้านั้นก็จะใช้เครื่องมือในการตัดเย็บทั่วไปอาทิ เข็ม ด้าย กรรไกร กระดาษ ดินสอพู่กัน สีอะคริลิค เป็นต้น ส่วนวัตถุดิบหลักก็จะเป็น “ผ้าดิบ”

“ที่ใช้ผ้าดิบก็เพราะว่าผ้าดิบเป็นผ้าที่หาซื้อได้ง่ายซื้อได้ตามร้านขายผ้า ทั่วไป แถมยังเป็นผ้าที่มีราคาไม่แพงจึงทำให้ใช้ต้นทุนต่ำในการผลิต และเวลาผลิตเป็นสินค้าออกมาสินค้าก็มีราคาที่ไม่สูงจนเกินไป”

ขั้นตอนการทำ เริ่มจากการนำผ้ามาทำการวัดตามความกว้างยาวตามขนาดของกระเป๋าที่ต้องการจะทำ การวัดนั้นจะต้องวัดเผื่อในการเย็บขอบออกไปข้างละประมาณ 1 นิ้วด้วย อย่างกระเป๋าตามแบบของวาสนาที่กว้าง 15 นิ้ว ยาวหรือสูง 17 นิ้ว ก็จะต้องวัดผ้าหน้ากว้าง 17 นิ้ว ส่วนความยาวนั้นจะต้องวัดให้ได้ 36 นิ้ว

เมื่อได้ผ้าที่ตัดมาก็ทำการพับครึ่งจากความยาว จากนั้นก็ทำการเย็บขอบบนก่อนจึงค่อยเย็บด้านข้างทั้ง 2 ข้าง ก็จะได้กระเป๋าที่มีขนาด กว้าง 15 นิ้ว สูง 17 นิ้ว ขั้นตอนต่อไปก็เป็นการทำหูหิ้ว

การทำหูหิ้วก็ตัดผ้าขนาดกว้างประมาณ 3 นิ้ว ยาวประมาณ 15 นิ้ว ทำการพับครึ่งทางด้านกว้างแล้วเย็บเก็บขอบให้เรียบร้อย ก็จะได้หูหิ้วที่มีหน้ากว้าง ประมาณ 1.5 นิ้ว จากนั้นก็ทำการเย็บติดกับตัวกระเป๋า

“การเย็บกระเป๋าผ้านั้นถ้าไม่มีจักรเย็บผ้าก็สามารถใช้มือเย็บได้แต่ถ้ามี จักรเย็บก็จะทำให้ได้งานที่รวดเร็วและเก็บงานได้ละเอียดกว่าการเย็บด้วยมือ”

ลำดับต่อไปก็เป็นการลงลวดลายบนกระเป๋าเริ่มจากออกแบบและวาดลวดลายตามที่ต้อง การลงบนกระดาษนำกระดาษนั้นไปเป็นแบบโดยการสอดเข้าไปด้านในกระเป๋าทำกระเป๋า ให้เรียบติดกระดาษก็จะเห็นลายขึ้นมาบางๆก็ทำการวาดตามลายเส้นบนเนื้อผ้าโดยใช้ดินสอร่างเบาๆพอลงลวดลายลงบนกระเป๋าด้วยดินสอเรียบร้อยแล้วก็ทำการลงสีตามต้องการเก็บราย ละเอียดให้เรียบร้อย เท่านี้ก็เป็นอันเสร็จ

ที่มา : เดลินิวส์

http://blogbbbags.exteen.com/

มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย